Εδώ και λίγα χρόνια, στα σεμινάρια που παρουσιάζω, μερικοί συμμετέχοντες με προσφωνούν δάσκαλο. Στην αρχή θεώρησα ότι οφείλετο στα γκρίζα μου μαλλιά, αργότερα το συνήθισα και το απέδιδα στις απόψεις μου και στα σχόλια που έκανα από την 40χρονη παρουσίαση της Μεθόδου Σίλβα.
Το έβρισκα λίγο υπερβολικό, αλλά ευχαριστούσε φαίνεται τη ματαιοδοξία μου όταν το άκουγα, μάλλον θάθελα να ήταν αλήθεια.
Με τα χρόνια καταστάλαξαν μέσα μου αξίες και αρχές και η γνώση υπογραμμίστηκε έτσι που δεν αμφισβητούσα πολλά από αυτά που με προβλημάτιζαν νεώτερο.
Συνειδητοποίησα ότι δάσκαλος είναι κάποιος που μεταφέρει ένα μήνυμα, μια πληροφορία, μια γνώση που μπορεί να αυξήσει το ρυθμό της εξέλιξης σου. Έχει “δει” κάτι και σε καλεί να το δεις και εσύ.
Κατάλαβα πως λειτουργεί ο συμπαντικός νόμος της έλξης. Πως παράγουμε πραγματικότητα με τη σκέψη μας. Τι είναι και ποιο ρόλο παίζει ο εγκέφαλος, ο νους. Τι είδους δονήσεις χρειαζόμαστε για να είμαστε σε θέση να επηρεάζουμε το κβαντικό ολογράφημα. Πόσο σπουδαίος είναι ο ρόλος του καθενός μας.
Δεν υπάρχουν μικροί, μεγάλοι, ασήμαντοι, λίγοι, ανώτεροι, σπουδαίοι, ανίκανοι και όποιο άλλο χαρακτηρισμό έχετε ακούσει για τους ανθρώπους μέχρι τώρα.
Υπάρχουν ρόλοι που υιοθετούμε και μας δίνουν μαθήματα αναγκαία για τη συνέχεια. Δεν περισσεύει κανείς,  είναι όλοι απαραίτητοι προκειμένου η πολυπλοκότητα να “γεννήσει” το καινούργιο.
Στο “καζάνι” της εξέλιξης, όλα τα υλικά χρειάζονται και όλες οι δοκιμασίες και δοκιμές επίσης για να προκύψει αποτέλεσμα.
Είμαστε ένα που συνεχώς διασπάται σε πολλά, για να ξαναενωθεί σε ένα πάλι.
  Όλα είναι μέσα μου και είμαι μέσα σε όλα 
Έχω εμπιστοσύνη και δεν ανησυχώ, ακόμη και όταν  το αποτέλεσμα δεν δείχνει ικανοποιητικό για μένα. Δεν ζητώ το λόγο από την Πηγή. Μπορεί να δοκιμάζεται η πίστη μου. Ξεκινώ από την αρχή.
Σε κύκλο είμαι, χωρίς αρχή και τέλος ,  άχρονος. Έχω όσα χρειάζομαι…
Ψάχνω τη δόνηση της ένωσης που ανεβάζει το βαθμό της συγκίνησης, το συναίσθημα που επικοινωνεί με το περιβάλλον μου , τους ανθρώπους , τα ζώα , και τα φυτά.
Πολλοί έχετε σκεφθεί με παρόμοιο τρόπο. Μερικοί  μπορεί και να διαφωνείτε, αν έχετε ακολουθήσει άλλο μονοπάτι.
Όλα τα μονοπάτια είναι σημαντικά γιατί πάνε κάπου. Αν δεν είσαι σε κάποιο, δημιούργησε ένα δικό σου και περπάτησε το.
Το δικό μου μονοπάτι δεν είναι το δικό σου, αλλά κάπου συναντώνται…
Αυτά και άλλα πολλά σημαντικά και ασήμαντα λέμε και κάνουμε στην ΚΡΙΤΟΝΟΥ για να επαληθεύσουμε τον ορισμό της που ένας φίλος έγραψε στο βιβλίο εντυπώσεων.

“Ξυπόλητη Σκέψη & Αναγέννηση  των  Αισθήσεων”      
Και εγώ θα προσέθετα:
Τόπος να συναντήσεις τον εαυτό σου

Παναγιώτης Μεταξάτος
Δείτε το πρόγραμμα μας για αυτό το καλοκαίρι.



Share This

Share This

Share this post with your friends!